Hoort bij: Blog, Muziek | Tags: 0110, 10 op Zondag, Blur, cd-cirkel, David Bowie, dEUS, Iedereen is van de wereld, Joe Jackson, Koen Wauters, Mick Jagger, Noordkaap, Pieter Embrechts, Raymond van het Groenewoud, Turtles, Yevgueni, Zita Swoon
Ooit kwamen deze 10 op zondag-lijstjes met een quasi wekelijkse frequentie… maar gezien de vorige editie ergens in november 2008 gepost werd doen we daar duidelijk niet meer aan mee 
Anyway, het is er dus van gekomen, en wel op vraag van Marian… maar ook omdat het gewoon geestig is om je hele muziekcollectie af te zoeken naar wat nummers die bij elkaar passen en – zoals hier de bedoeling was - qua thematiek in het “iedereen is van de wereld”-net te vangen waren.
De mazen van dat net werden ingesteld op “werelds”, “festivalsfeer (denk U2, maar dan positief)”, “samenhorigheid”, “alles klopt momenten”… en dergelijke meer, met dit resultaat.
Noordkaap > Gigant
__Ik heb Stijn gezien, gisteren, uhu. Opvallend grijs enzo, maar dat geeft niet.
Gigant werd gekozen voor de zin: “De stem van de wereld zegt ‘Kom’ “.
En verder is het ook een schoon liedje, ja, maar dat zijn ze allemaal (naar mijn smaak).
Yevgueni > Pannekoeken
__Naar mijn mening is Yevgueni de beste van de neo-kleinkunst lichting. Ik heb heel lang aan die gast (Klaas denk ik) zijn stem moeten wennen, maar nu mag het.
Staat hier omwille van het internationale aspect van de beschreven relatie (mijn excuses voor het taalgebruik, ik ben te moe om schone zinnen te schrijven)
Joe Jackson > Obvious Song (live in New York)
__Joe! Jackson! Ooit ga ik die mens live zien. Volgend jaar ofzo, dat moet lukken want die mens komt toch elk jaar ne keer naar België.
Pieter Embrechts > Shaken in de living
__Staat hier voor het groepsgevoel. Om het cultureel nog wat aan te dikken zou ik kunnen verwijzen naar het geweldige W@ = D@ waar die Embrechts ook aan meedeed… maar daar heeft Shaken in de living niks mee te maken, dus … sorry.
Turtles > Happy Together
__Voila, meer moet dat niet zijn
David Bowie & Mick Jagger > Dancing in the street
__In de reeks “laten we nog eens een wereldhit bezigen” is dees een heel schoon aflevering.
Blur > Girls and Boys (live op Glastonbury)
_Een maand of zo geleden was ik al zappend op de live uitzending van het Glastonbury festival terechtgekomen, en 5 minuten later begon Blur hun set met dit nummer. “vet”
(ik zou google willen danken voor het vinden van de bijhorende mp3)
Raymond van het Groenewoud > Hoppah
__Bij dit nummer zie ik Raymond en Josip Weber op een strand in Florida (is dat een Floridaans strand?) muziek spelen. Of het een verre herinnering is (de wereldbeker alginder is alweer 12 jaar geleden), of pure verbeelding weet ik niet, maar “de sfeer is goed” (of neen, dat klopt niet, Paul Van Himst was toen trainer van de Rode Duivels).
Zita Swoon > Big City (live in de Marconi Studio)
__Wij zijn onderdeel van het eindapplaus. “Wij” staat hier voor Marc en zijn Ma die net die dag 60 werd. Ze heeft haar -toen- heel goed gedragen.
dEUS & Koen Wauters > België (live op 0110)
__Als ik dit artikel (en de reacties) mag geloven wordt er in Nederland gewerkt aan een gelijkaardig concert voor verdraagzaamheid.
Van mij mag dat, het kan geen kwaad… en het kan schone momenten opleveren.
.
Voila dat was het.
Dit lijkt me een goed moment om er mee op te houden.
Hoort bij: Bezighouding
Mmmmmmm
(het mag nog wel efkes zo blijven)
(ik hou er wel van)
(dat soort dagen)
(klanten hun wachtmuziekske laten kiezen)
(allez, tot op zekere hoogte dan toch, mijn neurie-oeuvre is niet allesomvattend)
(banquet van bloc party was mijn favoriet)
(en ook gezegend worden door Spaanse nonnetjes)
(nog eens aan standbeeldsokkeleten doen)
geen enkele sokkel heeft hierbij schade van welke soort dan ook opgelopen
(maar vooral: wensfruit herontdekken)
… wie meer wil mag uit de lijst hieronder zijn favoriet kiezen. Het zijn allemaal titels van blogposts die deze maand in de klad-fase bleven steken (misschien werk ik die dan wel eens uit)
- Alles = Rum-rozijn en kokos
- Kopmunt
- Oh tuinhuis, mijn tuinhuis!
- en Meer hoofd / ander handen
Een nieuwe blog!
Een ionesque-spin-off .
Vol morgenmuziek!
(een aantal van jullie commentaren is bij de verhuis wel verloren gegaan, waarvoor mijn excuses)
Hoort bij: Film / TV / Radio
Barcelona-Manchester United (Ka2)
of
Before Sunset (5tv)
It’s digicorder time!
Hoort bij: In en om de tuin
Lag het aan de ‘net terug uit vakantie’-sfeer?, de collega’s?, het werk?, de aankomende middagpauze?, de … weet ik veel wat?
Misschien.
Er zat alleszins te veel enthousiasme in m’n lijf.
Te veel energie.
Het was geen goed idee om over die stoel te springen.
Mijn knie blijft het maar herhalen.
Ik zal een andere shortcut richting bureau moeten zoeken.
Misschien…
Misschien glij ik volgende keer wel over de vergadertafel.
Hoort bij: In en om de tuin | Tags: politiek, verkiezingen 2009, verkiezingsdrukwerk
[vooraf: ik was er ingeslaagd dit bericht te wissen, dat was niet de bedoeling, de blogpost was recupereerbaar, de commentaren helaas niet]
Nog 2 weken tot 7 juni.
Het verkiezingsdrukwerk bleef hier tot nu toe vrij beperkt.
- Er was busgoed van kandidaten op onverkiesbare opvolgerplaatsen (waarom? waarom?)
- Er was Bert Anciaux die het nodig vond om een heel blad vol te lullen terwijl het essentiële in de laatste alinea stond.
- Er was de CD&V die een folder vulde met de persoonlijke accenten van een buslading kandidaten… en zijn kopstukken te lang liet wauwelen.
- Er waren strooiblaadjes met kandidaten die perfect op de foto stonden maar vergaten te vertellen waar ze voor stonden.
- Er was Open VLD die een CD&V’tje deed, maar dan met meer persoonlijke accenten-tekst (alsof er zo al niet genoeg te lezen was). Leuk extraatje is wel het wedstrijdje politieke-smoel-trekken op de binnenpagina’s. (Frans Verhelst is een google’ing waard)
- Daarnaast viel het op dat de rechtse(re) partijen veel beter geslaagd zijn in het duidelijk maken waar ze voor staan. Het Vlaams Belang geeft je er nog een hele gazet gezwets bij, NV-A net iets te veel Geert Bourgeois (en een belachelijk slechte slogan), en Lijst Dedecker…
- …Lijst Dedecker levert zowat het perfecte blaadje af met een presentatie van 3 verkiesbare effectieve kandidaten met -beknopt- hun persoonlijke punten, én -vooral- helder uiteengezet waar de partij voor staat. Helaas voor hen heb ik andere ideeën.
Bleven voorlopig folderloos: Groen!, PVDA, en de Belgische Alliantie. (zijn er nog andere?)
Hoort bij: Bezighouding | Tags: Asselt, Brüggen, Maastricht, reistips, Roermond, Thorn
Verlofperiodes zijn er eigenlijk om ongeneerd niks te doen, het gras te zien groeien, en de zon voelen passeren.
… maar als West-Vlaming kom je nu eenmaal niet elke dag in (Nederlands) Limburg, en daarom werd er al eens een toertje gedaan. Daaruit: de toppertjes!
1/ Fietsroutes
3 fietstochtjes gedaan, iedere keer vanuit Reuver.
Op zaterdag knooppunten 03, 99 (reuver), 72 (belfeld), 69 (tegelen), 05 (steyl), overzet baarlo, 04, 58 (baarlo), 54, 53 (kessel), overzet kessel, en zo terug bij 03.
In het Reuverse VVV-kantoor hadden ze verteld dat Steyl de moeite waard was. Ik ben er geweest, en eerlijk gezegd: Die kloosters vielen tegen. Voor een stuk lag dat aan het feit dat projectontwikkelaars blijkbaar een voet tussen de juiste deur kregen, maar voornamelijk aan het het feit dat alles vrij gesloten was. Je kon wel vermoeden dat er achter de hoge muren mooie tuinen zaten… maar die waren blijkbaar niet toegankelijk (om ik moet ergens een poortje gemist hebben).
… maar dat was allemaal niet zo erg, want de weg daarnaartoe was al vrij bevredigend geweest. Dat fietsroutenetwerk stuurt je langs een hoop schone landschappen. Opvallend veel boomgaarden, weiden met paarden (soms ook koeien), naaldboombossen (die geur!, die geur!), de bronsgroene loofboomvarianten… en de Maas natuurlijk. Dat allemaal in een lekker glooiend landschap.
Op dinsdag ging het van Reuver via de grensovergang De Witte Steen (Weissen Stein) door natuurgebied Brachter Wald naar Brüggen. In het dat ‘woud’ was ik efkes de weg kwijt maar toen zat er daar gelukkig een oud ventje op z’n tanden te sjieken… dienen mens verstond ook nog waar ik naartoe wilde, zette zijn klak eens recht, en wees toen naar rechts met de woorden “immer gerade aus” (‘t was waar). Brüggen heeft een – niet zo indrukwekkende – burg die nogal wat (gepensioneerde) bezoekers trekt… maar de Schwalm (met schoon oevers), en een deftig kreemkot (om de rit toch de moeite waard te maken)
Woensdag was het de bedoeling om via de LF3-route tot Roermond te rijden (schoon centrum, en ze hebben er ook kreem)… maar daar aangekomen ben ik via de LF5 toch maar doorgereden naar Thorn (zie hieronder). Onderweg sterren voor het landschap, Wessem en Asselt (ook hieronder). Op de terugweg ging het gewoon rechtdoor langs de Napoleonsweg (een soort van provinciebaan).
2/ Thorn
Ik had vooraf al wat mensen horen vertellen over dit ‘witte dorp’… maar wilde toch wel eens zien of dat gestoef allemaal wel waar was.
En ja, ‘t is waar.
In het historische centrum van Thorn zijn alle gevels inderdaad gewit, maar het verschil wordt gemaakt door de steegjes, pleintjes… en de straatkeien. Keien, ja, keien. Alsof ze die gewoon uit de maas geschept hebben en dan over de straten strooiden. Als gevolg daarvan: de Ionesque-tip voor Thorn: stevige schoenen.
+ buiten het centrum staat ook een schone wegwijzer.
3/ Asselt
Asselt ligt tegen de grens van Swalmen en Roermond, maar voor, langs de maas. De kern van het dorpje is opvallend groen. Gebouwen groen en water lijken in de perfecte verhouding te zijn uitgestrooid.
Een ideale locatie voor een picknick-stop.
4/ Maastricht + Snow World (Landgraaf)
Omdat Maastricht net iets te ver was om per fiets te doen… enter de trein. Net als bij ons zijn niet alle Nederlandse stations van loketten voorzien, maar een ticketje op de trein kopen is dan weer niet mogelijk (ik wist dat niet, nu wel, het heeft me een vertraging van 30min gekost). 17 mei is blijkbaar een soort Maastrichtse feestdag. Niet alleen was er een kermis, er was ook een soort van historische optocht, een wandeltocht… en de Romeinen waren geland.
Ik heb me er niet veel van aangetrokken. Broer K. zou in de loop van de namiddag achterkomen, om samen te gaan snowboarden in Landgraaf… dus was er niet zoveel tijd. Net genoeg om het gemakske iets te eten bij Zondag (doen!) en het Bonnefantenmuseum te bezoeken (met het gebouw en de postkaartjes in de museumshop als hoogtepunt).
Dat snowboarden dan. Ons K. mag het dan al redelijk kunnen, voor mij blijft het een soort van bowlen (zie hieronder)… Ik ben elke keer levend en lachend vanonder aan de piste geraakt… maar onderweg werd de sneeuw toch wel meerdere keren van dichtbij bekeken 
Ik ben er ook ergens een handschoen verloren. (zie de weeshandschoen bij de foto’s)
In de auto (en eigenlijk ook al op de piste) bleek trouwens dat wij echt talent hebben om schaamtelijk mee te zingen met passerende muziek… allez, elke keer die 2 zinnen die we kennen dan.
5/ Familie-bowlen
Niet echt streekgebonden, maar wel leutig. Wij zijn niet echt een familie van bowlers, winnen of strikes smijten gebeurt niet op basis van talent of kunde, neen, wij smijten zo ongeveer in de goede richting, soms levert dat iets op, soms ook niet.
Het helpt waarschijnlijk ook dat niemand met een ik-wil-winnen-gedacht speelt. Elk heeft z’n eigen manier van smijten of rollen. Achterwaarts werpen bleek redelijk doeltreffend, de pijltjesprocessie dan weer wisselvallig… maar ook als een bal in de goot komt mag er ge-high-5-d worden (al dan niet met bijhorend dansje).
Hoort bij: In en om de tuin
Situatieschets:
3 broers (bj 76, 77 en 83), en ik (78).
Geen zussen.
Ons ma had graag een meisje gehad, in plaats daarvan kreeg ze 4 ‘knechtjoengens’… en een koude oorlog.
Op tv mag het dan wel bestaan. De relaliteit was bij ons wel anders. Wij waren geen team, speelden nauwelijks samen, kwamen zelden overeen. Niet dat er echt gevochten werd, maar toch. Heel zelden.
Putten graven op het strand was een uitzondering. Dat en landverkennen.
Dat verkennen moet zowat de favoriete bezigheid geweest zijn op familievakanties. Dan waren we een team, werden ontdekkingen enthousiast doorverteld… en net geen vlaggen gepland.
Voor de eeuwigheidswaarde van die vakanties helpt het waarschijnlijk dat er niet veel geweest zijn. Ik denk dat dat er begin jaren 90 een stuk of 4 waren, en het daarbij ook gebleven is… tot vorige week.
Lang-lang geleden ging die eerste vakantie naar De Lommerbergen (nu Landal, toen Center Parcs, Reuver, Nederlands Limburg), en omdat ons ma en pa dat daar ook wel ok vonden, leek het hen wel een goed idee om dat ter gelegenheid van hun 60ste verjaardag nog eens over te doen. Met kroost en aangelanden.
‘t Is goed geweest. Er werd gestapt, gefietst, gezwommen, kreem gegeten, gesnowboard, gelachen… en Band of Brothers gekeken.
Na al die jaren hebben we nog altijd heel uiteenlopende karakters (die gaan wel niet meer veranderen), maar waar we als broekventjes moeite deden om elkaar zo weinig mogelijk tegen te komen is er sinds elk van ons zijn stuk land veroverd heeft (allez, bijna toch, ‘t kakkernestje zit nog thuis) een omgekeerde beweging en staat het ‘broergevoel’ er.
