In de reeks “soundtrack bij het tandenpoetsen” …
(er werd niet meegezongen, neen, er zijn al genoeg tandpastaspiegels in de wereld)
(en ik heb geen idee waar mijn onderbewustzijn dit opgepikt heeft)
ps.
Voor muziekskes die het dezer dagen goed doen chez Marc kunt u >hier< terecht.
Vooraf:
Iets nieuws! Voor u! Vandaag! Naar een idee van deze vrolijkheid presenteren wij u ”In Canon”.
Hoe werkt het?
Op basis van onderstaande foto (schoenen, OLV-kerk, Brugge) schreven wij beiden een blogstukje … en deze postjes werden vervolgens gelijktijdig gepubliceerd. Zoek de 27 verschillen!
.
Mevrouw Degrande zegt foert
U kent ze wel, de stijfdeftige dametjes die hun gezelschap overleefd hebben en hun dagen ogenschijnlijk vullen met dagtelevisie. Ze weten verbazend veel over de nieuwste evoluties op het vlak van babydraagdoeken (met camelpack voor drager en gedragene!), de indische & afrikaanse olifant, en Ben Crabbé’s roze viking. (ja, allemaal zijn ze fan van Ben – daarom alleen al zullen De Kreuners nooit stoppen)
Maar vooral: ze hebben nooit tijd …
Afspraken maken met die besjes is een hel (enkel dagtelevisie, ja tarara!). Het verbaast me daarom dat die nooit ‘en masse’ opgepakt worden wegens bendevorming. Heeft u al eens de lijst me verenigingen in uw gemeente bekeken. Hele pagina’s vind je er. Die printen ze volgens mij af, stoppen die allemaal in een ringmap, en rusten niet voor ze van elk van vereniging lid geweest zijn.
Maar niet zo met mevrouw Degrande.
Die wil niet weten hoeveel kapjes in een kroonkurk zitten (*), wie Jonathan Edwards is (**), of wat de voedingswaarde is van de amandelnoot (***). Zij gaat niet breien, kaarten, of koffie sippen in chique etablissementen waar ze een vaste plaats heeft (o-wee als u op hun plaats zit), Zij staat bij de opening van de bibliotheek ook niet als eerste voor de deur om toch maar als eerste de gazet te kunnen lezen…
Neen, zij zegt foert en houdt er slechts 1 hobby op na: muurklimmen.
* 21
** wereldrecordhouder hink-stap-springen
*** wil iemand dit weten?
Langs deze weg wil ik u graag bedanken. Als het moet met weidse gebaren die de grootste 22juli-eer tot bij u moeten brengen.
Want weet u Boerie (ik hoop op dit moment dat u vrouw bent, en schoon -lang- zwart haar hebt, en geen go-pass gebruikt) … de dinsdag is hier over het algemeen de geestigste werkdag. Helaas stak de het bouwverlof daar vandaag een stokje voor, of liever zij probeerde dat. De hele dag door probeerde iedereen er het beste van te maken… collega’s E en S namen me mee pita eten, de comptoirkerel vroeg vriendelijk of we uit onze bek wilden stinken (dat wilden wij, en zo geschiedde)… ik werd (ook) Fan van Frank, want die had de zon gevonden (en uit haar bed gekregen) … en bij het thuiskomen waren er buren aan het barbecuen, en weet u boerietje, ik hou er van tijd tot tijd wel van een BBQ-geurtje in het wild tegen te komen …
(op dit moment denkt een mens “mooi-mooi, het komt nog helemaal goed”)
Helaas dan (opnieuw) … rampspoed ende ongeluk …
Bij thuiskomst bleek het brood zichzelf niet vermenigvuldigd te hebben! De wijkagent moet getipt geweest zijn want die stond net als Lisette-van-naast-de-deur van achter zijn hand te spreken (tegen elkaar dan nog!) … maakten ze zich zorgen, voelden ze het ontij, of vezelden ze over Sabine, en hoe ook zij ‘Franks werken’ zagen? Ik heb het niet gevraagd, ik ging om brood, Boerietje … jouw brood nog wel! Besteld maar blijven liggen. Het laatste van de dag, het 5-voor-6-brood. Mijn brood werd een multigranen-adoptiebrood… en jij maakte mijn dag, meisje, waarvoor dank … tot de volgende keer.
Liefs,
Marc
(en mijn excuses als u een meneer Eierboer blijkt te zijn, of gewoon dé eierboer)
Het was 1995 … en het laatste jaar secundair (16 of 17 moet ik dus geweest zijn) … Stijlleer heette het vak, maar wij hadden het over Meubelgeschiedenis … op een bepaald moment kwam de barok -opnieuw- ter sprake … en helaas -voor die leraar dan toch- kwam “bombastisch” in de uitleg voor … genoeg om de klas tot een Shaggy-intermezzo aan te zetten…
Aanschouw: de donkere iris
(dat is de naam van het brood, niet de zus van Zwarte Lola)…
Als je de foto ondersteboven houdt lijkt het op een boom die nodig gesnoeid moet worden (en een wel erg brede basis heeft… en ergens de bovenste helft van zijn kruin verloor)
… en u, wat ziet u?
(en ja, mijn eettafel kan nog steeds gecatalogeerd worden onder in de tuintafelfamilie - in een gedomesticeerde vorm dan wel)
… Graham Maby om precies te zijn, zorgt hier voor een zalig baslijntje bij één van mijn favoriete zomersongs … (beware, hoog meezingrisico)
Luister op Muxtape
(en de eerste die zegt dat Joe Jackson fantastisch goed was op Rock Zottegem kom ik persoonlijk onder grond steken)
Er is een tijd geweest dat ik een aantal weken verlof nam om de Tour te volgen. Drie weken! Om naar fietsers te kijken… en michel wuyts te luisteren! En ik moet toegeven, wij hadden daar fijne momenten, vooral als er een stevige bergrit op het menu stond en de vrt ’s morgens om 10 uur met de uitzending begon… op den duur herken je die gasten ook aan hun schouders, of hun houding op de fiets, of hun manier van aanvallen (of dat net niet te doen) …
De laatste jaren is het allemaal iets minder extreem. Verlof neem ik al helemaal niet meer. ’s Avonds de samenvattingen op sporza.be bekijken volstaat. De voorspelbaarheid begon ook te wegen, als je de koers van te dicht bij volgt is de verrassing er na een tijdje wel af …
Zo moest je geen groot koerslicht zijn om te voorspellen dat het voor ‘de groten’ vandaag allemaal op de laatste klim zou gaan gebeuren. En of daar iets te beleven viel! Hierboven zie je de stand na de rit van vandaag. U ziet daarop dat het regende, en dat Evans (das degene die voor een Belgisch team rijdt) de gele trui kwijt is. U ziet ook hoe klein de verschillen zijn…
Met nog een week te gaan krijgen de klassementsrijders nog 2 kansen om het verschil te maken: woensdag op de slotklim naar Alpe d’Huez (met een eerste selectie op de Croix de Fer), en zaterdag in de tijdrit. Evans, Menchov en Vandevelde zijn de betere tijdrijders… de rest van de top 6 zal woensdag dus uit z’n schulp moeten komen om hun plaats veilig te stellen of te verbeteren.
Dolletjes!
(maar ik neem er geen verlof voor)
Ik was het eigenlijk al vergeten, maar vorig weekend kreeg ik dit in mijn handen gestopt, als souvenir …
Zelf geen (Cohen-)verzamelaar zijnde. Wie ze wil…
Ik veronderstel dat het de wordpress werkomgeving voor GSM’s is, maar handig en compact is ‘m wel.
adres: m.wordpress.com
(en ja, ik heb 5 blogs, bij wordpress)
“paardenoog” (Brugge, Guido Gezellewarande)
Zou het cataloguspaard ook zo triestig gekeken hebben?
… of is dit pure spitstechnologie, zo ontworpen dat het steeds de sfeer van de omgeving weergeeft.
Recente reacties