Ionesque

Gary Numan > Are friends electric? (live)
__Dit moet zowat de meeste amusante versie van deze song zijn. Numan kan zijn lach niet inhouden en het publiek doe jolig mee… en tóch blijft het magische dat het in zich heeft overeind. Straf, ‘eel straf.

Max Berlin > Elle et Moi
__Gekend bij wie ‘Any Way the Wind Blows’ gezien heeft. Indien jij daar niet bij bent, koop de soundtrack! Indrukwekkend hoe de spanning de hele song hoog gehouden wordt.

Guru Jesus > Coming from the heart
__Ik heb de laatste tijd een voorkeur voor dit soort muziek. Aanraders zijn altijd welkom.

Keziah Jones > Pleasure is kisses within
__Het binnenpretgevoel van de Blufunk-man

Joe Jackson > Fools in love / For your love (live)
__Pulserend en verslavend

Howe Gelb > Torque (tango de la tongue)
__Van Arizona’s zandgeslepen korreligheid (wat zouden we zonder korrel beginnen?). Bevat volgende lijmlijn: It must be remarkable where you’re from, if they grow things like you.

Stevie Wonder > As
__Metaforen zoals ik ze graag heb, positief en met de massa.

Mercury Rev > Little Rhymes
__’t Is nog waar ook

José González > Slow Moves
__Deze week wakker geworden op het even mooie Heartbeats van dezelfde José. Gisterennamiddag binnengewandeld bij Bilbo en ’s avonds genoten van deze Slow Moves. De cd mist wat variatie, maar afzonderlijk gebruikt worden de verwachtingen ingelost.

Pieter Embrechts > Onderweg
__De ultieme song om met je lief ’s nachts over de autostrade te cruisen (mét te grote zonnebril)