Ingedeeld onder: In en om de tuin | Tags: Zita Swoon, geloven, een jaar vrolijkheid, cola
“Ik geloof in de wetenschap… en in mezelf”. Dat antwoord ik altijd als ze me weer eens proberen te bekeren. Soms is de relaliteit echter zo hallucinant dat ze je geen keuze laat… je moet een blogstukje schrijven.
Maandagavond las u (vanzelfsprekend) dit al bij Elke.
Vandaag was het iets met een zelfde onverklaarbaarheidsfactor…
[op het werk]
Ik wandel door de gang (het is een overheidsdienst, wij stappen niet, wij lopen niet, wij wandelen)… voorbij de cola-automaat … ik hoor iets rommelen en vallen in dat ding … keer terug … en vind een blikje cola.
Volgens mij voelde HIJ na maandag nattigheid en droop er vandaag een stukje geldingsdrang in onze cola-automaat… Hij is bedankt voor de moeite, maar mijn geloof blijft onwrikbaar… de wetenschap… of mezelf.
(en het was een blikje cola light – niemand is perfect)
(u mag me aanbidden – maar sta me toe dat ik ondertussen mijn afwas doe)
2 Reacties tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Wist al altijd dat je iets speciaals had. Zoals toen we aan het fietsen waren en jij alle rode lichten spontaan naar groen kon laten veranderen met een vinger knip. Of schuifdeuren kon commanderen om open of dicht te gaan…
Dat laatste lukt mij nu ook al, maar toen ik een rood licht probeerde om te toveren naar een groen. Bleef die koppig weigeren en mocht ik mooi wachten in de regen… Wist toen nog niet dat jij daar blijkbaar ook enige controle over hebt.
Comment door Mars april 3, 2008 @ 9:22 pmIk ben benieuwd naar je volgende wapenfeiten. Ik wist dat trouwens niet, van die lichten. Ben je ook goed in parkeerplaatsen? Anders mag je met mij mee naar f*… (of neen, laat maar) Ledeberg alwaar ik nooit pp vind en compleet pissed off voor zijn deur sta. Elke keer opnieuw.
Comment door elke april 3, 2008 @ 9:31 pm