Ionesque

Het leek wel een cultureel theekransje.
Een overbevolkt theekransje, klapstoelen met zin in klappen, dichters, Spinvis, en Simon Vinkenoog… in een drieluik.

Deel 1:
… waarin Spinvis eigen nummers speelt en Vinkenoog begeleidt.
En dat ging zo…

SP – Ik wil alleen maar zwemmen
V – Rolling Stone
SP – Wespen op de appeltaart
V – (iets over een grootmoeder die op stervel ligt)
SP – Aan de oevers van de tijd
V – (Ik ben een Nederlandse dichter)
SP – Aan de oevers van de tijd (vervolg, had op de achtergrond blijven doorspelen)
V – Licht / Lieverd (met op de achtergrond al …)
SP – Bagagedrager
V – Quick quick slow
SP – Goochelaars en Geesten
SP – Bijt mijn tong af (waarbij het publiek in canon mocht meedoen en meedeed)

Deel 2:
Waarin een aantal werken aan Vinkenoog – die 80 werd – werden opgedragen.
… door een aantal kinderen, door een plaatselijke dichter die een stuk bracht dat Vinkenoog ooit over Oostende schreef (mare belgica), en door Stijn Vrancken… die erg goed was.

Deel 3:
Vinkenoog solo. Sterke ritmes, sterke woorden, grappige man, opa charmes.

… en daarna ging ik een appeltaart eten, zonder wespen. Dat hoort zo.